Allocatie · macrostellingen

Onze keuzes

De architectuurkeuzes van de portefeuille, en waarom.

De allocatie wordt vastgelegd door macrostellingen, niet door prestaties. Ze wordt alleen herzien wanneer een stelling structureel wordt gefalsifieerd — nooit vanwege een tijdelijke drawdown. Elke stelling hieronder draagt expliciete weerleggingsmarkers, en een harde herzieningsdatum voor de pagina.

Anti-obligaties

Langlopende staatsschuld is structureel onaantrekkelijk. Weerlegd indien: de schuld-tot-bbp-verhouding van de G7 in een duurzame daling komt, of het rendement op 10-jarige TIPS gedurende 24 maanden boven 2% blijft, of de kerninflatie gedurende 24 maanden onder 2% blijft.

Goud is een verzekering, geen motor

Goud houdt stand in inflatoire en monetaire regimes en geeft toe in andere — zijn staat van dienst hangt af van het decennium. Daardoor is het een regimeweddenschap, geen robuuste diversifier, en daarom zit het niet langer in de defensieve component van de strategie, die nu gewone cash is. Goud verdient zijn plaats alleen als statische, in eigen bewaring gehouden catastrofeverzekering buiten het momentumsysteem — een hedge tegen de breuk waar de motor niet doorheen kan handelen, geen hefboom die de motor overhaalt. Weerlegd indien: cash over een volledige cyclus een slechter defensief asset blijkt dan goud.

Pro US-style (seculier)

De growth/value-rotatie weerspiegelt onveranderlijke beleggerspsychologie, geen voorbijgaand regime. Bevestigd door de eeuwtest — de rotatiepremie is verspreid over bijna elk decennium sinds de jaren 1920 (op de Fama-French book-to-market: de logica, niet precies het IWF/IWD/IWB-trio), al verdiept zij de drawdown in een algemene crash zonder stijl-toevlucht, zoals in de jaren 1930. Weerlegd indien: de rotatiepremie gedurende 15 jaar verdwijnt.

Pro reële activa (de AI-uitbouw)

AI is deflatoir voor diensten, niet voor reële activa: datacenters draaien op elektriciteit en metalen, dus de uitbouw legt een structurele bodem onder energie en materialen, zelfs terwijl de softwarekosten instorten. Dit is een wereldbeeld, geen kanteling — de positie wordt nooit hard gecodeerd; ze wordt aan het momentum overgelaten om te nemen of te laten. Weerlegd indien: de AI-kapitaaluitgaven gedurende 24 maanden krimpen, of de vraag naar reële activa zich zichtbaar loskoppelt van de groei van rekenkracht.

De mantel maakt deel uit van de strategie

Een momentumstrategie roteert, en rotatie realiseert winsten. In een gewone effectenrekening (compte-titres) is elke verkoop van een positie die is gestegen een belastbaar feit — dus het kapitaal dat blijft samengesteld groeien wordt bij elke rotatie afgeroomd. In één enkele maand is de rem verwaarloosbaar; over decennia stapelt ze zich tegen je op.

Binnen een Frans levensverzekeringscontract (assurance-vie) is het schakelen tussen fondsen geen belastbaar feit. De strategie roteert met volledige vrijstelling; belasting wordt pas verschuldigd wanneer geld wordt opgenomen. Zo groeit het kapitaal de hele weg samengesteld op zijn bruto saldo, in plaats van op een saldo dat de belastingdienst bij elke winnende trade afroomt. Het voordeel groeit met hoe vaak je roteert — het is veel meer waard voor een actieve strategie dan voor een fonds dat onaangeroerd blijft. Uitstel wordt ook een korting: zodra het contract zijn achtste jaar voorbij is, krijgen opnames een jaarlijkse vrijstelling en een verlaagd tarief, zodat een jaarlijkse gedeeltelijke uitstap ter grootte van de vrijstelling vrijwel onbelast uitkomt.

De achtjarige klok loopt vanaf de dag dat een contract wordt geopend, niet vanaf het moment dat er geld in komt. Een oud contract is daarom een asset op zichzelf — en daarom verhuist geld hier nooit tussen verzekeraars: een overdracht telt als een opname, die zowel belasting in gang zet als de klok op nul zet. We passen de strategie aan op de fondsen die elk contract al aanbiedt, in plaats van een beter fonds elders na te jagen. Die beperking is de hele reden waarom de backtest draait op getrouwe proxies van de werkelijk aangehouden fondsen, niet op welke ticker ook die het beste zou scoren.

Niets hiervan is gratis. De mantel heft een jaarlijkse vergoeding bovenop de eigen kosten van elk fonds; het belegbare universum is beperkt tot de fondsen die het contract aanbiedt (vandaar de proxies — en de hiaten, zoals grondstoffensector-futures, die geen enkel contract aanbiedt); en een wissel wordt een dag of twee later afgewikkeld, tegen een prijs die je niet kunt zien wanneer je hem plaatst. Het meest ingrijpend: in een systemische crisis kan de toezichthouder opnames en arbitrages tijdelijk opschorten — de schuilplaats kan op slot worden gegooid precies wanneer je zou willen handelen. De euro-spaarrekening is de eerste steun die wordt bevroren, wat een reden is waarom ze niet als cash-toevlucht wordt gebruikt (zie de noot “Waarom niet het euro-fonds?” onder Methodologie).

De bredere les weerklinkt die over de parachute: de structuur die een strategie draagt is geen bijzaak. Voor iets dat handelt, verschuift de belastingmantel de samengestelde uitkomst evenzeer als een punt of zo aan jaarrendement zou doen — zoals de grafiek hieronder laat zien — en ze verdient het even doelbewust gekozen te worden als de activa erin.

Verplichte herziening: uiterlijk mei 2028.